Regel
één
Nadat
ik vorige week mijn 101 weer had lopen als een zonnetje
wilde ik eigenlijk wel weer even aan de lucht van modder
ruiken, dus zijn mijn zoon Wouter en ik in het hobbelpaard
gestapt en naar het elf Km verderop gelegen Ypenburg gereden.
Hier liggen nog wat stukken terrein braak welke binnenkort
bouwrijp gemaakt gaan worden. Zo gezegd zo gedaan., Daar
aangekomen zijn we eerst maar eens uitgestapt hebben we
rondgekeken waar we een beetje veilig konden rijden. Niet
teveel steile heuvels of zakkers want er ligt nogal wat
losse troep achterin.(ook z'n regeltje zorg dat er niets
los ligt wat kan gaan schuiven of vliegen). We hadden wel
een leuk stukje gevonden maar moesten door een klein beetje
modder en dat is voor een 101 geen probleem, toch!!
Wij om 12:15 uur
weer ingestapt en vol goede moed van start gegaan en met
een klein vaartje door de modder gereden. Niet dus, zovast
als een huis. Denken, denken, denken. Waar was dat knopje
ook al weer voor, je weet wel dat knopje wat je uit kan
trekken!! Ships vergeten... Dan de lage gearing maar ingeschakeld,
maar toen was het leed al geleden.
Een beetje jutteren
wil nog wel een helpen maar we zakten alleen maar dieper
weg. Toen zijn we maar gaan zoeken naar stenen en stukken
hout om de sporen op te vullen, dan zou het toch wel lukken
om er uit te komen?? Niet dus. ik heb hele mooie zand ladders
die bieden uitkomst bij zulke omstandigheden, maar die stonden
mooi te wezen in de schuur thuis, dat bood ook geen uitkomst.
Nu heb ik een 101 met originele lier, alleen de lier stond
naast de zandladders (wordt gereviseerd).
Uit pure wanhoop
maar de schep gepakt, heb je dat wel eens gedaan, natte
veengrond geschept. Leuk klusje maar na 1 uur scheppen ben
je dat ook zat, dus de hi-jack maar gepakt, wetende dat
je dat ding eigenlijk nergens met goed fatsoen onder kan
zetten. We hadden een beton tegel gevonden die mooi onder
de krik past,maar onder het gewicht van 101, in de modder
verdween en brak. Dus maar verder gezocht, en vier mooie
balken gevonden. 1 voor onder de krik en 3 onder de wielen.
Eerst maar de
voorkant geprobeerd ter hoogte van het trekoog de hele voorkant
kwam omhoog dat ging lekker, maar toen ging het mis, de
hi-jack schoot weg en ging met een pestklap opzij, met mede
neming van mijn grill, grillhoes, richting aanwijzer,- en
stadslicht lampje.
Heeft er nog iemand
zo'n barbecue rooster liggen op zolder of in de schuur (naast
de zand ladders) misschien?
En dan gaat het
mobieltje, mijn echtgenote,en vraagt of ik de tijd vergeten
ben, want de visite was er al ik heb haar heel voorzichtig
verteld dat het wat later werd, om dat het een beetje tegen
zat. Dat viel niet in goede aarde maar gaf wel weer een
impuls om door te gaan met hi-jacken, tenslotte konden alleen
de rechter lampjes er nog afgerukt worden. Na weer de voorkant
omhoog gekrikt te hebben bleef hij wel mooi hoog staan en
kon ik zonder probleem de houten balken onder de voorwielen
leggen. Daarna eerst rechts achter omhoog gekrikt en een
balk onder gestopt, toen links achter opgekrikt en het spoor
gevuld met stenen e.d.
Vol goede moed
ingestapt en gekeken of alle knopjes palletjes en handles
in de goede stand stonden en voorzichtig gas gegeven, en
ja hoor hij schoot zo naast de houdblokken en lag met zijn
assen in de modder, en kon ik weer opnieuw beginnen, oftewel
terug bij af.
Na dit nog twee
keer geprobeerd te hebben heb ik Ron Wiggemans gebeld en
gevraagd of hij wel eens op zondag terrein rijdt. Eerste
Kerstdag is tenslotte een soort van zondag. Hij was thuis
bezig met het plafond te witten, en had toch niets te doen
(zij hij). Na twintig minuten was hij met zijn beest (een
101 met unimogwielen met 12.5 x 20 banden) ter plaatse en
ben ik met een klein beetje hulp van zijn lier weer vlot
getrokken We zijn om 16:45 vertrokken richting huis en ron
naar zijn eigen huis in Alphen aan de Rijn. Al met al heb
ik toch nog terrein gereden, en wel 400 mtr in 4:30 uur.
Toen ik thuis kwam was de visite er nog.
Regel één:
Ga nooit alleen (met een auto) het (onbekende)terrein in.
Regel twee: Neem altijd een foto/ video kamera mee
(kun je naderhand laten zien wat voor een eikel je bent)
Peter Gunsing
|