Paniek.org

De Laro Internet trilogie.
Deel 3 waarin iemand in het buitenland verkeert.

In de tijd die een Land Rover eigenaar nodig heeft om met zijn ogen te knipperen, kan een email bericht acht keer de wereld rond. Behalve natuurlijk als het een tweede generatie Range Rover is, want die knipperen niet. Toch gebeurt het wel dat een email dagen onderweg is. Dat komt door al die computers op het net. Die gaan met email om zoals ik mijn garage opruim. Ze kijken eerst uitgebreid wat ze zelf met het bericht kunnen aanvangen en pas als het echt waardeloos gebleken is, sturen ze het door. Het is het lot van iedere email om voortdurend opgehouden, afgewezen en doorgezonden te worden. Dat gaat door totdat er eindelijk een computer gevonden is die het achterwege laat. Die computer is dan de bestemming van het bericht. Zo is het voor gewone emails. Voor listberichten is het nog veel ingewikkelder. Die hebben immers vele bestemmingen en kunnen daardoor onderweg zijn terwijl ze al lang zijn aangekomen, hetgeen zeer verwarrend is. Het kan betekenen dat een willekeurige lister opeens antwoorden langs ziet komen op vragen die hem - of haar - nog niet gesteld zijn en dan is het menselijk om de willekeurigheid in twijfel te trekken. Dat is leuk, althans voor wie doortrapt genoeg is om er misbruik van te maken. Dat ben ik niet. In mijn geval is het louter toeval dat reisverslag 8 zijn voorgangers 5, 6 en 7 passeert. Tegelijkertijd is het een interessant experiment:

Subject: Re: Reisverslag 8. Was: Re: Reisverslag 7. Was: Re: Reisverslag 6. Was: Re: Reisverslag 5. Was: Re: Reisverslag 4. Was: Re: Reisverslag 3. Was: Re: Reisverslag 2. Was: Re: Reisverslag 1.

Date: Mon, 23 Jul 2001 16:08:52 +0200

Het was tijd voor het onvermijdelijke vertrek. Zo dacht meisje Zwelg er ook over en ze kwam, met een vanzelfsprekendheid alsof er geen druppel meer in haar tank zat, tot stilstand 20 meter voorbij de plek waar onze tent gestaan had. Starten wilde ze niet meer. Op de laatste mililiters LPG deed ze het onmiddellijk, zodat ik naar de andere deelnemers van het 101 konvooi kon rijden om te vertellen dat mijn motor het niet deed. Ik kwam niet overtuigend over, geloof ik, maar ja, dat viel niet op.

Henk stelde voor om op LPG verder te rijden en op de weg over te schakelen op benzine. Dan zou hij het vast wel doen. Met die techniek was hij immers Duitsland en Denemarken door gekomen. Behalve dan die stukjes achter die sleepwagens, natuurlijk. Of als hij werd aangeduwd. Voor de rest een prima methode die hij van harte kon aanbevelen. Maar niet voor Zwelg, want die deed er na 500 meter halsstarrig het zwijgen toe en moest gesleept worden naar het dichtstbijzijnde LPG-station, vierendertig kilometer verder op. Als dat nog bestond tenminste, anders werd het zestig. De afbouw van het ooit zo dichte Deense LPG-station-netwerk is immers bijna voltooid. Na honderd meter slepen wist ik dat wij een grote fout maakten. Achter ons een concentraat van antieke Land Rover kennis en wij reden er vandaan? Wij besloten terug te keren. Behalve Henk die, bij gebrek aan een ventilator, aan rijwind verslaafd was geraakt.

Gelukkig is er in Noorwegen, nabij Oslo, een klein dorpje dat moedig stand houdt in een land dat overheerst wordt door G-wagens en grut. De bewoners rijden hun trials met Series-I's en zo hoort het ook. Zij houden dat vol dankzij de niet aflatende stroom onderdelen van een van hen die van beroep sloper is. Over hem gaat het verhaal dat hij een V8 gewoon op kan tillen en zo ziet hij er ook uit. De prijsonderhandelingen zijn dan ook meestal kort, stel ik mij voor. Deze moedige Noren hadden een delegatie naar het zuiden gestuurd en wilden mij wel helpen, ook al omdat wij zo regelmatig Grilltennis met hen speelden. Zij wisten wel raad met Zwelgje. Het was de brandstofpomp. Want die tikte niet, terwijl er wel 12 Volt op stond. Helaas waren de NLRK reserve-onderdelen al op weg naar de veerboot. (wordt vervolgd)

Acht minuten nadat ik reisverslag 8 aan het net heb toevertrouwd, gaat de telefoon. Het is ene B. uit V. om mij te vertellen dat hij er niet in trapt. Hij beschikt over de middelen om onzichtbare adresseringen en dateringen in mijn verslag zichtbaar te maken en zou eventuele malversaties aan het licht kunnen brengen. Dat kan namelijk iedereen en juist dat maakt hem medeplichtig want wie niet tegen mij is, is met mij. B. wil wel, maar alleen onder de nadrukkelijke voorwaarde dat ik het aan niemand vertel, hetgeen ik - het hogere doel voor ogen - onmiddellijk toezeg. Terwijl wij samenzweren, loopt de eerste listreactie al binnen.

Huh? Nu mis ik RV 5, 6 en 7. Met vriendelijke groet. H. te H. In V. smijt B. zijn hoorn op de haak en schrijft: Ik heb nog wel reisverslag 5 gehad maar de rest mis ik. Zit je soms bij UPC? Die schijnen een hoop problemen op dit moment met de e-mail te hebben. Dat zijn voorzetjes waar je wat mee kunt, ik hoef alleen nog maar in te trappen: Dan zal ik je reisverslag 1 t/m 4 toesturen. Die heb ik al terug ontvangen. Ik zit inderdaad bij UPC, maar ik vraag me soms wel af hoe lang nog. Daar reageert de heer P. te D. op: Mogen 5, 6 en 7 dan ook nog een keer?, vraagt hij beleefd. Ik hoef niet eens te antwoorden, want dat gebeurt al spontaan uit onverwachte hoek:. Ik heb ze allemaal, behalve 5, ik zal ze doorsturen. Als iemand mij dan de 5 nog even stuurt ... Groetjes, A te H. Die goede oude A te H. Ze ontdekt haar fout : Ik mis trouwens 5, 6 en 7 bij nader inzien. Heb je geen postvakje sent items waar je ze weer uit kunt halen? Groetjes, A te H. Maar het is al te laat, want B te V schrijft: Dat is toch ouwe koek? Iedereen weet toch wel dat A. te H. de hele serie heeft? En zo is het ook, want dat blijft de daaropvolgende dagen het officiële standpunt. Totdat opeens deel 6 opduikt:

Subject: Reisverslag 6. Was: Re: Reisverslag 5. Was: Re: Reisverslag 4. Was: Re: Reisverslag 3. Was: Re: Reisverslag 2. Was: Re: Reisverslag 1.

Date: Wed, 25 Jul 2001 18:04:15 +0200

Er stond in het ochtendgloren opeens een 101 naast Zwelgje, op nog geen vijf meter afstand. Jorm! Dat verklaarde het nachtelijk gerommel. Dat gedonder had ik misschien alleen maar gedroomd. Hoewel er die nacht ook 80% van de partytenten om was gegaan, maar dat was waarschijnlijk toeval. Hoe dan ook: Henk had het toch nog gehaald. Tegen de tijd dat ik klaar was voor ontvangst, lag er een vers gesloopte Eberspacher standkachel naast Jorm. Dankzij Henk is Jorm uiterst dynamisch. Als hij niet rijdt, dan verandert hij. Daardoor weet je nooit waar hij aan toe is en daarom hoeft er ook nooit iets af. Een heel rustgevende aanpak en daar hou ik van. Henk nam een slok thee. "In Duitsland is het zo goed als onmogelijk om LPG te vinden. Het is me één keer gelukt. Dat was bij een bedrijf voor industriële gassen, en dat was vrijdag om vier uur. De rest moest dus op benzine en toen werd het pas echt moeilijk", vertelt hij. "Hij start namelijk alleen op LPG en niet op benzine. Daar moet je op overschakelen als hij rijdt en niet eerder." Hij neemt nog een slok. "Tenminste als je zo ver komt, want de startmotor doet het niet altijd. Daar snap ik niets van, want die is gereviseerd, maar toch laten de draden van de koolborstels vanzelf los. Ik denk door de warmte. Dus toen hebben ze me naar een benzinestation gesleept, maar dat hielp natuurlijk niet. Ik heb namelijk geen vulpijp aan mijn tank. Dat had geen nut want er zat nog geen brandstofpomp in. Me laten aanslepen en verder rijden op LPG kon ook niet omdat ik die LPG nodig heb om op benzine te starten. Toen ben ik een uur aan het werk geweest om met een colaflesje benzine in die tank te krijgen en toen heb ik samen met de Duitse wegenwacht de brandstofpomp provisorisch aangesloten. Ik kon weer rijden, tenminste, als hij wou starten en daar was een nieuwe startmotor voor nodig. Die ligt nu in Hamburg op me te wachten, want opeens deed hij het weer wel. Maar ja, ik moest wel verder, want ik rij zonder koelvin." Ik knik begrijpend. "Zal ik nog maar eens inschenken?", bied ik aan want zo'n verhaal is goed voor het moraal.

De daaropvolgende dagen bleef het zelfmodificerende duo actief. Er is in Kalundborg een Land Rover dealer en die had met het oog op het jubileum petjes laten drukken. Zwarte petjes met Deens en Land Rover er op. Eerst had alleen Henk zo'n pet. Toen David. En ik. En Hans. Henks andere buren. De buren van Henks andere buren. Hun kinderen. Het bleef zich maar uitbreiden. Ondanks dat actieve aankoopbeleid stond voor mij één ding boven water: dit ging me mijn reservemembraan kosten, wat ik me bromde. Zoiets voel je gewoon aankomen. En zo was het ook. Een kwartier na sluitingstijd op de laatste dag voor vertrek ontdekte Roald het scheurtje. (wordt vervolgd)

De heer B. te V. heeft inmiddels een verklaring voor de vreemde inhaalverschijnselen waar de list zo accuut aan lijdt. Het schijnt na beraad met de listbeheerder en het sturen van wat mailtjes naar de makers van het programma een bug in Letterrip Pro te zijn, schrijft hij. Mailtjes met een getal en een bepaalde lettercombinatie in het 'subject' worden soms niet naar alle listleden verstuurd. Volgens de makers van de software wordt er aan gewerkt en is er binnenkort een update beschikbaar. Een beetje vreemd maar wel lekker. Een volhardende lezer stelt voor: Kan dan niet iemand die het verslag wel heeft gekregen die met een ander subject of naar een andere list sturen die geen gebruik maakt van Mac's?, maar nog voordat daarop gereageerd kan worden komt B. te V. met een - ook voor mij - nieuwe ontdekking:

Onderstaande heb ik uit de deadmailbox van Lotus Notes gehaald. Het is mogelijk dat de mail door ripperpro vernaggeld wordt en niet meer leesbaar is voor mail pakketten. Als je het mailtje toch kan saven en daarna opent met bijv. edlin krijg je in ieder geval het bovenste gedeelte te zien: Content-Transfer-Encoding: 7bit by amsmta01-svc.paniek.org (InterMail vK.4.03.02.00 201-232-124 license dd4a379df8e387594186908c65258374) with ESMTP id <20010726093837.BOOL6485.amsmta01-svc@paniek.orgfor <PA@paniek.org>; Mon, 23 Jul 2001 21:38:37 +0200 Message-ID: 3B5FE390.DCFAF346@paniek.org Date: Mon, 23 Jul 2001 21:32:00 +0200 From: PaNiek PA@paniek.org X-Mailer: Mozilla 4.72 [en] (Win95; I) X-Accept-Language: en,pdf MIME-Version: 1.0 To: PaNiek PA@paniek.org Subject: Reisverslag 7. Was: Re: Reisverslag 6 Was: Re: Reisverslag 5. Was: Re: Reisverslag 4. Was: Re:Reisverslag 3. Was: Re: Reisverslag 2. Was: Re: Reisverslag 1 References: B7830D8A.28B9F%marc@landrovertech.com 3B5EEDFF.E2E56E5E@paniek.org Content-Type: text/plain; charset=us-ascii X-Mozilla-Status2: 00000000

Subject: Fwd: Reisverslag 7. Was: Re: Reisverslag 6. Was: Re: Reisverslag 5. Was: Re: Reisverslag 4. Was: Re: Reisverslag 3. Was: Re: Reisverslag 2. Was: Re: Reisverslag 1.

Date: Fri, 27 Jul 2001 02:25:00 +0200

Jorm was me er een. De gehele Deense club en inwoners van het naburige dorp kon hij bezig houden. Zij wisten dan namelijk ook wat Jorm betekent. Dit komt uiteraard doordat het het Zweedse woord is voor 'grote berg'. Deens en Zweeds lijken ook wel veel op elkaar. Zeg dit niet tegen een Zweed of een Deen want dan is Holland in last. Dit is niet veranderd sinds de Øresundbron Denemarken met Zweden heeft verbonden.

Verbonden voelden we ons vandaag zeker met de immer aardige Denen. Je verstaat ze niet maar je weet dat er wat gaat gebeuren. Zo togen Margriet, Zwelgje en ondergetekende naar een plek waar iedereen was. GrØpveuto betekende dus dat het tijd was geworden voor de groepsfoto. Zo slim als Denen zijn deden ze dit halverwege de week. Zo waren alle laatkomers binnen en de vroegvertrekkers nog niet weg Voor het slapen gaan werd uiteraard nog even gecontroleerd of de Nato trekhaak aan de voorkant van Zwelgje nog goed vast zat. Met mijn knie is het nog niet goedgekomen. Aan de kleur kan het uiteraard niet gelegen hebben. Morgenavond is er zoiets als ved grill festteltet. Ik hoop dat we wat te eten krijgen. De ermijde maar uitbr http://25aar.dlrk.dk/ lg er ook over an had. Starte petj atste mi pje dat moeonderd meter psfot slim al

Dankzij al deze onverwachte interactiviteit, schiet het reisverhaal goed op. Deel vijf is in handen van B. te V. Dat heeft hij beweerd, dus dat is zo. Deel zes is opgedoken, deel acht was er al en nu opeens is zeven er ook. Het is tijd voor de epiloog:

Subject: Reisverslag 9. Was: Re: Reisverslag 8. Was: Re: Reisverslag 7. Was: Re: Reisverslag 6. Was: Re: Reisverslag 5. Was: Re: Reisverslag 4. Was: Re: Reisverslag 3. Was: Re: Reisverslag 2. Was: Re: Reisverslag 1.

Date: Mon, 20 Aug 2001 20:24:47 +0200

Die zelfde avond draaien, vlakbij Puttgarten, twee 101-ambulances een nette Duitse camping op, de een met een Engels kenteken, de ander met een Nederlands. Puttgarten is de plek waar in de tweede wereldoorlog duikboten gebouwd werden - hoewel, het ook V-2's geweest kunnen zijn - en waar tot op de dag van vandaag Duitse toeristen van de Oostzeekust genieten. Daarom viel het ook niet op dat beide 101's met drie benzinepompen waren uitgerust: eentje voor de Eberspacher Heizungsrohr Benzin Sache, eentje in de benzine-tank (die in de Nederlandse 101 niet werkte) en een reserve (die in de Engelse niet hoefde te werken, maar er wel in lag). Achteraf gezien was het brandstofprobleem dus heel eenvoudig te verhelpen geweest door de benzineleiding van de Eberspacher te verleggen en vervolgens de kachel aan te zetten en de thermostaat op heel hoog in te stellen. Maar dat bedenk ik nu pas. In werkelijkheid was voor ons die ochtend een electrische benzinepomp uit een Noorse 88 gesloopt. Dat kon omdat die 88 op de trailer naar het dorpje bij Oslo zou terugkeren en omdat Guy een aardige kerel is. Als je zoiets doet moet je eerst de 88 de trailer op rijden en pas daarna de pomp uitbouwen.
De Engelse 101 heet Mabel en is zandkleurig met vlekken en geheel authentiek en compleet. Zwelgje is bronsgroen met een Deens vlaggetje op de neus en een bezem op de plek waar eigenlijk de krikstang en slinger horen te zitten. Naar Mabel wordt gekeken, naar Zwelg gelachen. De ene eigenaar schrijft in een blad, de ander op een list en het is het best gezellig. Is de bezem gefotografeerd en zo ja, haalt hij de LRO? Zwelg wil het heel erg graag. Waarom anders die hele show met die benzinepomp opgevoerd? De volgende dag, op een autoweg bij Hamburg, nemen de dames hartelijk afscheid van elkaar. Het wordt bijna een omhelzing omdat Mabel onverwacht van rijstrook wisselt. Dan hadden we zeker de LRO gehaald en ook die bezem eindelijk kunnen gebruiken. Helaas, het heeft niet zo mogen zijn. Een uuj of wat latej jijden we Hivesjem binnen. Het zit er weer op.

Het zit er weer op.